I. Kernprincipes van het testen van de verdichtingsgraad
Verdichtingsgraad van de ondergrond=(gemeten droge dichtheid op locatie / maximale standaard droge dichtheid bij testen binnenshuis) × 100%
Alleen wanneer de verdichtingsgraad voldoet aan de ontwerpspecificaties (bijvoorbeeld groter dan of gelijk aan 95% voor snelwegondergronden) kan deze als "effectief verdicht" worden beschouwd.
Deze indicator weerspiegelt rechtstreeks de dichtheid van de bodem en is een van de verplichte controle-indicatoren voor acceptatie van technische kwaliteit.
II. Veelgebruikte testmethoden voor verdichtingsgraad en toepasbare scenario's
1. Zandkegelmethode
Principe: De droge dichtheid wordt berekend door het volume van de proefput te vervangen door standaardzand en dit te combineren met de massa van het uitgegraven grondmonster.
Voordelen: Nauwkeurige resultaten, op grote schaal gebruikt voor testen op locatie- van verschillende grondsoorten.
Toepasselijke omstandigheden: Geschikt voor fijnkorrelige bodems, zandgronden en grindachtige bodems, vooral geschikt voor routinematige tests op locatie.
Opmerking: De juiste maat van de zandkegel (bijv. Φ100 mm of Φ150 mm) moet worden geselecteerd op basis van de maximale aggregaatgrootte.
2. Ringbemonsteringsmethode
Principe: Een ringmonster wordt uitgesneden om een ongestoord grondmonster te verkrijgen, het volume en de massa ervan worden gemeten en de natte en droge dichtheden worden berekend.
Voordelen: Eenvoudige bediening, lage uitrustingskosten.
Beperkingen: alleen toepasbaar op fijn-korrelige bodems zonder toeslagstoffen en is een destructieve test.
3. Nucleaire dichtheidsanalysatormethode
Principe: Maakt gebruik van gammastralen of neutronenstralen om de grond binnen te dringen, waarbij snel de natte dichtheid en het vochtgehalte worden gemeten en automatisch worden omgezet naar de droge dichtheid.
Voordelen: Niet-destructief, hoge testsnelheid (<60 seconds), suitable for large-area rapid sampling.
Vereisten: Moet vóór gebruik worden gekalibreerd en vergeleken met de zandkegelmethode om de nauwkeurigheid van de gegevens te garanderen.
4. Andere hulpmethoden
Dynamic Cone Penetrator-methode: Bepaalt de dichtheid aan de hand van de penetratiediepte, geschikt voor voorlopige beoordeling.
Elektromagnetische golfmethode: contactloze detectie, kan worden gebruikt voor continue bewaking, maar vereist daaropvolgende kalibratie.
III. Belangrijke stappen voor het bepalen van de "verdichtingsprestatie"
1. Bepaal de ontwerpverdichtingsnorm
Snelwegen en snelwegen van klasse I: mate van verdichting van de ondergrond Groter dan of gelijk aan 95% (0-80 cm)
Snelwegen van klasse II: verdichtingsgraad groter dan of gelijk aan 93%
Er kunnen aanpassingen worden gedaan voor bijzonder droge of extreem natte gebieden, maar deze moeten worden bevestigd door het ontwerpteam.
2. Laag-per-laagtesten en sectie-per-sectieacceptatie
Na elke laag vulling (doorgaans minder dan of gelijk aan 30 cm dik) moeten bemonsteringen van de verdichtingsgraad worden uitgevoerd om er zeker van te zijn dat deze laag-voor-laag wordt nageleefd.
3. Uitgebreid oordeel met behulp van meerdere methoden
De zandkegelmethode of ringcuttermethode moet de primaire controlemethode zijn, waarbij een nucleaire dichtheidsmeter wordt gebruikt voor snelle verificatie.
Aangevuld met observatie ter plaatse: zoals een hoogteverschil van het rolwiel < 3 mm, geen duidelijke oppervlaktegolvingen of veer-achtige verschijnselen.
4. Gegevensregistratie en traceerbaarheid
Alle testpunten moeten over coördinaatgegevens beschikken om een testrapport te vormen, dat als basis dient voor projectaanvaarding.
